cootjuh.reismee.nl

het paradijs wat Isalo heet

Kwart voor zes uit de veren en een vroeg summier ontbijtje er tegenaan gegooid. Daarna de bus in en hobbelend over onverharde wegen, door de plassen, zo richting het begin van onze wandeling. Dat we er niet alleen waren boeide me weinig want ik was ZO nieuwsgierig naar wat ik zou treffen. Ik en de Belgen beginnen samen te wandelen met de gids. Els en Jolijn plannen hun eigen dag, en we ontmoeten hen weer aan het einde van onze wandeling. Klimmend en stappend, over trappen en over rotsen, en de uitzichten zijn meteen al fantastisch. De temperatuur begint ook snel te stijgen, evenals de lichaamstemperatuur en ik vraag me af waarom ik in hemelsnaam mijn vestje in mijn rugzak heb zitten.

Onderweg naar boven krijgen we wat “les” over herbegravingen die hier heel normaal zijn. We spotten een wandelende tak, passeren vele andere wandelaars, en horen van alles over de werking van sommige planten. Ik volg het nog altijd maar half, maar de Belgen vertalen het vriendelijk voor me. De eerste klim is behaald en het uitzicht over deze vlakte is magisch. We klimmen zo hoog we durven en gooien er een fotosessie tegenaan. Wat is het hier geweldig indrukwekkend !

We vervolgen onze route naar een volgend magische plek. De route stijgt en daalt licht en is eenvoudig te bewandelen. De temperatuur is echter nog altijd stijgende en de 2 liter wat die ik mee heb komt vast nog wel op vandaag. Nu zorgt ie echter nog voor extra ballast en het zweet gutst onder de rugzak vandaan. Toch kan het mijn pret niet drukken en ik schiet nog meer plaatjes.

Tesamen met mijn Belgische vrienden doen we, een beetje stout, Els na. Dat we korte beentjes hebben en die stappen dus zo lastig zijn. En dat het oppassen geblazen is want voor jut weet bloed je dood. Maar dat we gelukkig wel waterdichte schoenen aanhebben nu, want je weet maar nooit. Ja, een middagje zonder Els is heerlijk rustig en we lopen tevreden in alle rust verder.

De volgende stop is een oase tussen de rotsen. Palmbomen, stromend water, zand en rotsen. Een paradijsje, waar door dappere toeristen een plons genomen kan worden. Dapper ja, want het water is ijzig koud en ik houd het bij kijken. Het is een bijzondere locatie om dit tegen te komen

We zijn er nog niet en lopen door. Tussen de rotsen op links, en de rotsen op rechts, ligt een grote vlakte. De zon fikt ondertussen pittig door en het word nu toch echt tijd mijn petje op te zetten. We lopen door grasvlaktes, komen even bij onder bomen en zien een olifantplant met prachtig gele bloemetjes. De steel heeft de vorm van een baobab en hij kan ook wel 500 jaar oud worden. Ik keur um goed. Ik voel me zen, blij, en het valt me ineens op dat ik het steeds meer naar mijn zin krijg hier, en sjok glimlachend verder door deze bijzondere natuur.

 Jolijn vertelde al dat het venijn in de staart van de wandeling zat. Een afdaling zigzaggend over grote traptreden. Klappen voor de knietjes, maar zo spannend om te bewandelen ! We duiken verder de diepte in en komen op een gegeven moment bij een picknickplaats. Hier treffen we Els en Jolijn, om gezellig met zijn allen een lunch te nuttigen. 

Ze zijn nog niet aanwezig, maar wij kunnen ons bezighouden met lemuren en ringstaartmaki's. Een feestje, want veel ringstaartmaki's zijn nog jong en spelen er lustig op los. Er is 1 groot wit exemplaar die bijna huppelt door de boomtakken. En alle toeristen proberen hem op de gevoelige plaat vast te leggen. Ik gok dat de lemuren net zoveel plezier  hebben om ons, als wij om hen. Ondertussen word onze picknicktafel gedekt en er verschijnen pinda's, een heerlijke salade, spies van de bbq met zebu (een koe met een soort kamelenbult in zijn nek) en vrolijk aangemaakte gekleurde rijst. Als desert krijgen we verse ananas. Een geweldig maal, wat we moeten bewaken met ons leven, want sommige lemuren zijn brutaal ! Als we opstaan zit er een beteuterd naast het flesje cola. De restanten zijn al weggehaald. 

Na de lunch hebben we een bonuswandeling, verder de kloof in. Een ware tropische verrassing, want we lopen over zanderige en vochtige paadjes, deels tussen palmbomen. Het is opletten geblazen want sommige stukken zijn glad, steil en glibberig. Een uur lang lopen we over bruggetjes, en trappen uitgeslepen in stenen. Het lijkt hier de jungle wel! We belanden uiteindelijk bij 2 prachtig gekleurde “plonsbadjes”. Alweer zo'n mooie plek, maar oh, wie stuurt die drukke Italianen en Amerikanen hier weg ?! Ze plonzen, maken herrie (of wacht, dat heet plezier), en ik probeer er wat doorheen te kijken, want deze natuur is ECHT mooi ! We lopen weer een uur terug, en ik merk dat de vermoeidheid in de benen flink toeneemt. Niet zo gek, want we hebben aardig wat gelopen vandaag.

Ik stem dus tegen als gevraagd wordt of we als bonus nog een feest in het dorp willen meemaken. Nee bedankt. Ik wil mijn bergschoenen uit en het zweet van mijn lijf spoelen. Foto's kijken en nagenieten bij de ondergaande zon op mijn terras. En daarna …. hopen dat internet het doet, want ik wil mijn geluk delen met de thuisblijvers. het internet is echter waar-de-loos ..... het plaatsen van de vele foto's die ik heb klaargezet om te uploaden krijg ik met geen mogelijkheid de blog op ..... wie weet lukt het later vandaag (of morgen op de nieuwe plek) wat moois te plaatsen.

Reacties

Reacties

PeRi

Ook al zijn er geen plaatjes...dit klinkt al meer als 'jou ding'. Bergen, wandelen, mooie natuur. Helemaal top. Genieten mop. Xxx

Snor

Zo te horen hebt je het prima naar het zin, een wandeling door een mooi gebied is waar jij heel veel van geniet! Ben benieuwd naar de plaatjes erbij, daar wordt ik van zo blij!

Tineke

Weer een heerlijk verhaal van een mooi mens
Dankjewel lieve Co

Joke

Probeer het te zien zonder plaatjes en het lukt een beetje...
Wacht met smart op de echte plaatjes;)

Ingrid

Een heerlijk bijzondere dag voor je geweest. Mooi hoor! Ben benieuwd naar je foto's..

Btw.. 'k heb Els verteld van je reisblog.. ze leest nu ook mee! 😝

mammaja

Als ik deze blog lees, kan ik bijna de gelukzalige blik in je ogen en de glimlach om je mond zien. Ik zit zelf ook blij te wezen, dat je zo geniet. Nog heel fijne dagen hoor. Liefs

vader Jan

Dit was een dag van heel veel gaan.
Veel mooier als een autobaan.
Wil jij echt genieten van het uitzicht.
Dan moet jij af en toe eens stil gaan staan.
En laat die mooie vergezichten.
Dan heel stil, naar binnen gaan!!

Ellebel

Met jouw mooie verhaal als filmscript, heb ik hele complete plaatjes in mijn hoofd! Ik zie wel of het klopt als het gelukt is om ze te plaatsen! xx

Bie

Ik zie een vrolijke snuit en hoor je positiviteit in je verhaal, volgens mij gaat het nu goed met je!
Ja en van die Lemuren wordt je vanzelf vrolijk! xxx

Ellebel

Plaatjes!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!