cootjuh.reismee.nl

Het laatste ritje

Gisteravond op tijd de tent in, met de voeten in de punten van de lakenzak zodat het “wokkelen” mee zou vallen. Hoofdlampje binnen bereik, en dan liggen en wachtten tot de slaap kwam. Eerst hoorde ik geknaag uit mijn kussen. Ik dacht nog even dat ik het verzon, maar ik hoorde het echt ! Er zat iets levends in mijn kussen en da-moe-nie !!! Ik heb mijn oordoppen gepakt, het kussen opzij gesmeten, en was met mijn hoofd IN de lakenzak gekropen en op mijn neksteun gaan liggen. Maar na ongewenste beesten over mijn gezicht, het gewaai van het tentdoek van waaruit zand op mijn hoofd viel, een nachtelijk toiletbezoek, een stuitje die stuk was van de kamelentocht waardoor ik niet goed pijnloos kon liggen, en heul veul gedraai, heb ik uiteindelijk alweer maar een uur of 3 geslapen. Gesloopt, doodmoe en labiel moest ik ook nu weer vroeg opstaan. Jammerend en huilend, kijkend naar de ontplofte inboedel in de tent, was ik mezelf even helemaal kwijt. Hoe kreeg ik alle troep weer in die veel te kleine tas ?!

 Ik had een half uur om orde te scheppen. Deze vakantie …. viel me loodzwaar !!!! Na een knuffel, een helpende hand en een aai over de bol, was ik toch nog op tijd klaar en kon de hele groep met alle tassen met de jeeps terug naar het hoofdkamp voor het ontbijt ... en een wifi moment.

Nadjar was ondertussen al vertrokken, en gids nummer 3 stond voor ons klaar. Van hem had ik geen zin meer om zijn naam te onthouden. Hij vertelde ons dat hij op tijd terug moest zijn in Petra voor een andere groep die hij moest opvangen, en dat hij ons deze dag enkel naar het hotel ging brengen. Of we het erg vonden om maar een minuut of 5 bij de Dode Zee te blijven, en dan snel weer door te gaan. En oh ja, de kosten hiervoor waren 25 dinar (37 euro). De groep was op zijn zachtst gezegd not amused. EN weinig tijd EN onvoorziene kosten. Wat een lapzwans. De nieuwe begeleider merkte dondersgoed dat we niet van zijn voorstel gediend waren, en dus werden we na de lange busrit bij de Dode Zee gedropt, en kregen er alle tijd. Zoals het hoorde !

Om bij de Dode zee te komen werd er een ticket gekocht voor een complex met 2 grote zwembaden, met doesjruimte, kluisjes, en wat eetgelegenheden. In bikini ging ik een lange trap af richting de Dode Zee. 

Plastic stoeltjes met rugzakken en handdoeken, een badmeester die regelmatig op een fluit blies om mensen te waarschuwen, en lekker veel drijvende mensen met handjes en voetjes boven water. Het water was wat fris, maar niet gaan was geen optie. En dus liet ik me zakken, en dobberde op dezelfde manier als al die anderen … al hadden die geen gewond stuitje die roet in het eten gooide. Zout water is gruwelijk als je huid aangetast is. Ik had een klein kwartier gedobberd, en toen ging ik als een razende het zoute water van me af spoelen. Foto’s maken is ook leuk.

Een aantal van onze groep hadden er nog 3 dinar (4e50) extra voor over om je helemaal als Zwarte Piet in te smeren. Dat was goed voor de huid, al scheen het ook wel erg te stinken. Een hilarisch gezicht, al die zwarte lijven waarvan vooral degene met witte lokken erg opvielen.

Na het dobberen en een lunch, zijn we doorgereden naar ons eindpunt in Madaba, waar we rond 16 u aankwamen. De tassen werden uitgeladen, de reizigers wachtten bij de receptie tot de gids zou komen om ons in te checken. Maar deze kwam niet, want hij had natuurlijk haast. Hij was binnen 5 minuten verdwenen ! Zonder dag te zeggen, zonder zijn (niet verdiende) fooi in ontvangst te nemen, en zonder ons in te checken. Goed geregeld weer. Maar goed, wij hadden geen reisbegeleiding meer nodig. Dit konden we zelf wel.

En zo belandden we op onze kamers, uitzicht over de stad Madaba. Smachtend naar een echte doesj, een bed zonder beesten in kussens en een toilet die je niet hoefde te delen. Het avondmaal heb ik laten zitten. Ik wilde opfrissen, de tas herschikken, en me klaar maken voor de reis naar huis. Een kleine afscheidsborrel bij het hotel kon nog net, maar toen dat drankje op was, heb ik vriendelijk gedag gezegd. Ik had slaap in te halen, en lag al vroeg gestrekt. Dromend over de reis, maar smachtend naar de rust en de struktuur in Waddinxveen.

Reacties

Reacties

mammaja

Fantastisch om eindelijk al je avonturen eindelijk te kunnen lezen. Je maakt het: als je lezer : echt een beetje mee, wat je allemaal beleeft, meemaakt en die prachtige wereld daar. Heb er echt van genoten......

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!